Maroko to paralotniowy raj, który potrafi zaskoczyć! Przeczytaj relację z marcowej wyprawy, gdzie walczyliśmy z kapryśną aurą, szlifowaliśmy alpejki na klifach Aglou i ostatecznie złapaliśmy „wisienkę na torcie” w laminarnym powietrzu nad oceanem. Sprawdź, jak wyglądał tydzień pełen słońca, wiatru i podniebnych przygód.
Wyjazd paralotniowy zaczęliśmy na Skrzycznem, potem przeskoczyliśmy do włoskiego Bassano, Meduno i austriackiego Koessen.
W dniach 28 czerwca – 2 lipca 2022 r. lataliśmy w bliższych i dalszych okolicach Gemony. Pogoda wymagała codziennego przemieszczania się w różnych kierunkach, ale stacjonowaliśmy w jednym miejscu. Lataliśmy we Włoszech, Chorwacji i Słowenii.
W dniach 26 – 29 maja 2022 r. byliśmy na wyjeździe paralotniowym na Testival Paralotniowy w Koseen. To miejsce na północy Alp, a od Żywca dzieli je tylko 7 godzin jazdy autem. Plan zakładał szybki wyjazd na 3,5 dnia latania.
W dniach 30.04 – 06.05 2022 r. byliśmy na wyjeździe paralotniowym w Alpy. Zaczęliśmy od soboty na Babiej Górze i Skrzycznem, potem przenieśliśmy się na
W Żywcu, w sobotę 23.10.2021r o 15:15 będzie można obejrzeć film z wyprawy SRU-2-Alps na Festiwalu Górskim Adrenalinium. Program imprezy można znaleźć tutaj: link.
Relacja z drugiej pieszo paralotniowej wyprawy, której celem było pokonanie całych Alp od Nicei we Francji po Tolmin na Słowenii, gdzie kilka lat wcześniej zacząłem prawdziwe latanie.
W lipcu jako Beskdzkie Stowarzyszenie Paralotniowe poopowiadaliśmy przed kamerami o lataniu w naszych Beskidach. Materiał zaczyna się od 8:50
Krótka analiza błędów, które popełniłem przy pierwszej próbie pokonania Alp na paralotni w stylu volbiv w 2018r. Ten wyjazd nauczył mnie wiele.
Na stronie opisu wyprawy SRU-Alps pojawił się krótki film z wyprawy pieszo paralotniowej główną granią Alp z Monako we Francji do Tolmina na Słowenii z 2018r.
Latanie biwakowe było moim celem od samego początku latania. W trzecim sezonie paralotniowej przygody odważyłem się na zrobienie krótkiej trasy. Startuję z Lajnara na Słowenii i lecę na zachód do Pieve d’Alpago, a potem wracam pod Kobalę.
